Morgen is het zover!

Het is bijna zover, morgen breekt de grote dag aan…
 
Ik ben behoorlijk nerveus aan het worden! Helaas ga ik waarschijnlijk 2 weken geen verslag kunnen uitbrengen (spijtig, net de eerste dagen, de grote aanpassing), omdat ik verlof heb en dus bijna niet aan het internet zal raken.
 
Maar daarna dus zeker uitgebreid verslag over de aankomst en eerste dagen van ons Lucaatje!!!

Advertenties

Nog 3 dagen…

Het aftellen gaat verder, nog slechts 3 dagen…. Steeds meer zenuwen duiken de kop op…
 
Ondertussen zijn de ‘adoptiekaartjes’ (kaartjes die ik zelf aan het knutselen ben om mee te geven aan de mensen die op bezoek komen) al half klaar. Wel leuk, zo van die ‘voorbereidingen’ treffen…
 
Op het kaartje zal ondermeer dit citaat staan:

“Dogs are not our whole life, but they make our lives whole.”
~Roger Caras

 
Mooi he…
 
 
Andere citaten die ik erg leuk/ mooi vond:
 

“Dogs love their friends and bite their enemies,
quite unlike people, who are incapable of pure love
and always have to mix love and hate.”

– Sigmund Freud

 

“My husband and I are either going to buy a dog or have a child. We can’t decide whether to ruin our carpets or ruin our lives.”
~Rita Rudner

“Women and cats will do as they please, and men and dogs should relax and get used to the idea.”
~Robert A. Heinlein

 

Money will buy you a pretty good dog, but it won’t buy the wag of his tail.

Henry Wheeler Shaw

“If I have any beliefs about immortality, it is that certain dogs I have known will go to heaven, and very, very few persons.”
~James Thurber


 

Nog 4 dagen…

Net telefoon van de organisatie… Om te checken of we nog willen doorgaan met de adoptie, en ze Luca dus kunnen meenemen vanuit Spanje.
En of, we tellen hier letterlijk de dagen, bijna de uren af…
 
Zaterdag een ganse dag op stap om al het juiste hondenmateriaal te vinden, uit 3 leibanden na lang twijfelen er 1 gekozen, dan op zoek naar musketons om de sluitingen te vervangen en de leiband zo veiliger te maken (meer info: http://users.skynet.be/infogalgo/info_voorbereiding.htm).
In de eerste twee winkels die we bezochten bot gevangen, in een heel gespecialiseerde bergsportwinkel hadden ze het materiaal natuurlijk wel. Al keek de verkoper wel een beetje raar, haha… Die zal ook wel gedacht hebben, wat voor een monsterhond hebben die twee…
Verder ook hondekoekjes en kluifjes en  een verzorgingshandschoen aangeschaft.

De halsband gaan we de dag zelf kopen bij GINB, dan zijn we al zeker dat het de juiste maat is. Zo’n mooie brede leren windhondenhalsband, ik zie het wel zitten… Dan krijgen we blijkbaar ook een zaak voer mee (technical), dus gaan we afwachten wat Luca van dat eten vindt voor we zelf een grote zak van dat of een ander merk aanschaffen.
 
Ondertussen is naar vrienden en familie een uitnodiging gestuurd dat alle hondenvrienden en nieuwsgierigen onze schat vanaf volgende week mogen komen bewonderen.
 
Ook moeten we al meteen op zoek naar een doggysit. Windhonden zijn niet gewend alleen te zijn, en kunnen in het begin nogal erg last hebben van verlatingsangst. Met alle kwalijke gevolgen voor het meubilair vandien. Dus gaan we proberen dat voorzichting op te bouwen, in de hoop dat er niet teveel van onze spullen aan moet geloven. Maar volgende week gaan we normaal gezien 2 avonden paardrijden en 1 avond naar toneel, en dus zouden we iemand moeten vinden die telkens 2 uurtjes wil oppassen. Of we nemen ze mee naar de manège natuurlijk. Ik zou ze ook wel mee willen nemen naar toneel, maar ik vrees dat andere mensen daar niet mee zouden kunnen lachen!
 
Nu ja, zoals je ziet worden de dingen allemaal erg concreet, haar mand en etensbakken staan klaar, nog 4 nachtjes slapen, spannend!!!!

My name is Luca…

Het verdict is gevallen, ons windekind heeft eindelijk haar naam gekregen. Haar huidige naam Valery is uiteraard ook heel mooi, maar we hadden toch vrij snel besloten een nieuwe naam te geven. We konden echter niet kiezen tussen 2 namen.
 
Maar vorige week besloot Teerbeminde dat ik de knoop mocht doorhakken, en zo geschiede ook. De penning met haar naam is ondertussen in de maak bij de Tom & Co, dus het is officieel…
 
Naar het liedje van Suzanne Vega (geen vrolijke tekst, wel een erg mooi nummer), een van de mooiste plekjes in Toscane en gewoon omdat het mooi klinkt:
 
Luca

29 oktober

We waren dus al enkele weken op nieuws van de organisatie aan het wachten, en dinsdagavond was het dan zo ver. Na het werk lag er thuis een brief op ons te wachten…
Vol zenuwen viel mij de eer te beurt om de envelop te openen…
En het was goed nieuws!
Zonder tegenbericht mogen we zaterdag 29/10 ons hondje gaan halen.
 
Dit betekent dat de grote dag dus minder dan 2 weken ver is, zelfs maar 9 dagen meer!!!
 
Zo’n concrete datum geeft toch een pak meer rust dan niets weten, of erger nog, vaag iets weten maar het niet bevestigd zien.
 
Zo heb ik ondertussen mijn werk voor die dag al kunnen verschuiven en hebben we ook al een etens- en drinkbak op staander gekocht.
 
Nu nog de rest van het verlof onderling regelen, zodat ons hondje de eerste paar weken niet alleen hoeft te blijven. Galgo’s hebben immers nooit alleen geleefd voor de adoptie, steeds in een roedel met andere honden, en het is mogelijk dat ze uit verlatingsangst je huis een beetje slopen… Om dat te vermijden moet je dus afwezigheden langzaam opbouwen, beginnend bij een kwartier. Verlof nemen dus!

Foto

Het is de bedoeling dat hier eens we onze hond hebben, tal van foto’s op gaan verschijnen, maar op dit moment hebben we dus zelf nog geen foto.
 
Wel is Valery (zoals ze nu dus nog heet) te bewonderen op de website van Greyhounds in Nood: http://www.greyhoundsinnood.be/AdoptiesMenuNL.htm : klik op Ter Adoptie, dan Geadopteerd en scroll naar beneden tot je Valery ziet… (er staan telkens 3 honden per rij, de onze is de meest linkse)

De adoptie

Donderdag 22/09. Zoals steeds de laatste dagen check ik elke dag minstens 1 keer de adoptiepagina van de site Greyhounds In Nood Belgium. Vandaag staan er plots een heleboel nieuwe hondjes op, oa een reutje van nog geen jaar oud en enkele hele mooie teefjes van 2 tot 3 jaar oud.
 
9u41. Ik stuur onmiddellijk een adoptiemail voor het reutje, Dino. Ik kan niet kiezen uit de vele mooie teefjes, dus noem ik Linda, een gestroomde teef van 2 jaar oud als tweede keuze.
 
Ik stuur de mail ineens ook door naar Teerbeminde. Waarop die antwoordt dat het goed is, maar vraagt waarom ik Valery er niet heb bijgezet. Valery, ook een teefje van 2 jaar oud, ook mijn oog was erop gevallen, maar er waren zoveel mooie honden en ik durfde er maar 2 opgeven, het gaat immers om levende wezens, niet om artikelen uit de supermarkt waar willekeur troef is. Maar inderdaad, Valery was een schatje…
 
10u51. Mijn gsm gaat. Mireille Broeders aan de lijn, in hoogst eigen persoon, de directrice van GINB! Dino blijkt al geadopteerd, maar Linda is nog vrij. Ik vraag ook naar Valery, en die blijkt ook vrij. Even kan ik niet kiezen. Mireille vraagt of ik wat bedenktijd wil, en als er dan in tussentijd iemand een van beide honden adopteert, krijg ik automatisch de andere…
Maar neen, ik hak de knoop door, na nog snel de foto’s grondig vergeleken te hebben besluit ik voor Valery te gaan.
 
De adoptie is een feit…