Prettige feesten!

Vorig weekend is Luca 3 dagen mee gaan kerstshoppen. Het was aan de frisse kant, dus moest ze haar jas aan.

Kersthoppen is voor een hond nooit super interessant, maar toch had ik de indruk dat ze zich niet verveelde. De massa drukdoende mensen in de gaten houden is blijkbaar best wel amusant vanuit kleine galgo-oogjes. Zeker als ze iets van eten vasthouden op haar neushoogte…

Alleszins was ze onvoorstelbaar braaf, nooit een teken van protest, nooit lastig doen of tegenwerken, ze liet zich al die tijd niet horen. Braaf zocht ze haar weg door de overvolle straten en winkel, erg behendig slalomde ze overal tussen met haar slanke lijfje. Waardoor de mensen soms wel erg konden schrikken, plots stak hun een hond voorbij. Een grote hond in een jas dan nog! Grappig… Zij zocht dus eigenlijk de makkelijkste weg voor ons!

Haar geduld zal zeker beloond worden, onder de kerstbomen zal dit jaar zeker lekkers voor honden te vinden zijn…

 

Gisterenochtend dan kroop ze weer bij ons in bed. Blijkbaar had ze zin om op te staan, ze kwam uit het mandje gekropen en begon rond te wandelen. Om zelf nog wat te kunnen slapen, heb ik ze dan maar bij ons geroepen. En uiteraard legt madame zich niet naast de baasjes, of aan het uiteinde van het bed, maar legde ze zich pas tussen ons in. Ook al was daar eigenlijk geen plaats. Die plaats maakte ze zelf wel! Helemaal vertederend werd het toen ze haar hoofde op de hals van Teerbeminde neerlegde…

Vorig weekend overigens foto’s gemaakt van Luca in bed, dus als die ooit ontwikkeld raken zullen die hier nog wel eens verschijnen.

 

Gisteren en eergisteren mijn ochtendwandeling niet met Luca alleen gedaan, maar ook met Simba, de labrador van mijn ouders. Best wel spannend, zo 2 grote honden aan de lijn. Simba is bovendien niet van de makkelijkste om mee te wandelen, zelfs niet als je enkel hem meeneemt; zijn haar rechtzetten als hij mensen nadert, durven grommen en druk doen, de ganse tijd willen trekken,… Soms duwde hij arme Luca van de stoep. Gelukkig laat ze zich niet doen…

Eigenlijk is dat best leuk, zo 2 honden. Het moet in elk geval een behoorlijk indrukwekkend zicht zijn, want al de mensen die we tegenkwamen, staken de straat over! Precies of ze vertrouwen het niet…!

 

Advertenties

hondenpsychologie…

Dog Property Laws
If I like it, it’s mine.
If it’s in my mouth, it’s mine.
If I can take it from you, it’s mine.
If I had it a little while ago, it’s mine.
If it’s mine, it must never appear to be yours in any way.
If I’m chewing something up, all the pieces are mine.
If it just looks like mine, it’s mine.
If I saw it first, it’s mine.
If you are playing with something and you put it down, it automatically becomes mine.
If it’s broken, it’s yours.

How Dogs And Men Are The Same
Both take up too much space on the bed.
Both have irrational fears about vacuum cleaning.
Both mark their territory.
Neither tells you what’s bothering them.
The smaller ones tend to be more nervous.
Both have an inordinate fascination with women’s crotches.
Neither do any dishes.
Both fart shamelessly.
Neither of them notices when you get your hair cut.
Both like dominance games.
Both are suspicious of the postman.
Neither understands what you see in cats.

How Dogs Are Better Than Men
Dogs do not have problems expressing affection in public.
Dogs miss you when you’re gone.
Dogs feel guilty when they’ve done something wrong.
Dogs admit when they’re jealous.
Dogs are very direct about wanting to go out.
Dogs do not play games with you – except fetch (and they never laugh at how you throw).
You can train a dog.
Dogs are easy to buy for.
The worst social disease you can get from dogs is fleas. (OK, the really worst disease you can get from them is rabies, but there’s a vaccine for it and you get to kill the one that gives it to you).
Dogs understand what “no” means.
Dogs mean it when they kiss you.

The Top Ten Reasons Why A Dog is Better Than A Women
A dog’s parents will never visit you.
A dog loves you when you leave your clothes on the floor.
A dog limits its time in the bathroom to a quick drink.
A dog doesn’t care if you fart in bed.
A dog never expects you to telephone.
A dog does not care about previous dogs in your life.
A dog does not get mad at you if you get another dog.
A dog never expects flowers on Valentine’s Day.
The later you are, the happier a dog is to see you.
A dog does not shop.

Life Lessons Learned From A Dog
If you stare at someone long enough, eventually you’ll get what you want.
Don’t go out without ID.
Be direct with people; let them know exactly how you feel by piddling on their shoes.
Be aware of when to hold your tongue, and when to use it.
Leave room in your schedule for a good nap.
Always give people a friendly greeting. A cold nose in the crotch is effective.
When you do something wrong, always take responsibility (as soon as you’re dragged out from under the bed).
If it’s not wet and sloppy, it’s not a real kiss.

Guess Who?
If you can start the day without caffeine or pep pills,
If you can be cheerful, ignoring aches and pains,
If you can resist complaining and boring people with your troubles,
If you can eat the same food everyday and be grateful for it,
If you can understand when loved ones are too busy to give you time,
If you can overlook when people take things out on you when, through no fault of yours something goes wrong,
If you can take criticism and blame without resentment,
If you can face the world without lies and deceit,
If you can conquer tension without medical help,
If you can relax without liquor,
If you can sleep without the aid of drugs,
If you can do all these things . . .
Then you are probably the family dog.

Subject: Rules for owning a dog
Dogs are never permitted in the house. The dog stays outside in a specially built wooden compartment named, for very good reason, the dog house.
Okay, the dog can enter the house, but only for short visits or if his own house is under renovation.
Okay, the dog can stay in the house on a permanent basis, provided his house can be sold in a yard sale to a rookie dog owner.
Inside the house, the dog is not allowed to run free and is confined to a comfortable but secure metal cage.
Okay, the cage becomes part of a two-for-one deal along with the dog house in the yard sale, and the dog can go wherever he pleases.
The dog is never allowed on the furniture.
Okay, the dog can get on the old furniture but not the new.
Okay, the dog can get up on the new furniture until it looks like the old furniture and then we’ll sell the whole works and buy new furniture……..upon which the dog will most definitely not be allowed.
The dog never sleeps on the bed. Period.
Okay, the dog can sleep at the foot of the bed.
Okay, the dog can sleep alongside you, but he’s not allowed under the covers.
Okay, the dog can sleep under the covers but not with his head on the pillow.
Okay, the dog can sleep alongside you under the covers with his head on the pillow, but if he snores he’s got to leave the room.
Okay, the dog can sleep and snore and have nightmares in bed, but he’s not to come in and sleep on the couch in the TV room, where I’m now sleeping. That’s just not fair.
The dog never gets listed on census questionnaire as “primary resident,” even if it’s true.

Windhondenmanieren

Waarin verschillen windhonden van andere honden? Of toch, waarin verschilt onze windhond van andere honden?
 
Wel, Luca kan zonder morren bijna anderhalf uur braaf de baasjes volgen terwijl die aan het shoppen zijn in de Fnac. Een andere hond had al lang op velerlei manieren laten merken dat het hem/haar niet zint, maar Luca volgde braaf en bekeek ondertussen al de mensen.
 
’s Avonds moest ze echter wel een beetje wraak nemen voor zoveel braafheid. Na het middageten was wegens tijdsgebrek de tafel onafgeruimd blijven staan, en toen wij enkele uren later even boven waren, en zij alleen beneden bleef (zij het met een lekkere kauwkluif) besloot ze het de baasjes gemakkelijk te maken en alvast aan de afwas te beginnen. We troffen haar dus aan staand op een stoel en met de lange snuit in de pannen…
 
Wel typisch aan Luca: ze is bijzonder intelligent en leert dus snel, maar eens ze iets 1 keer mag beschouwt ze het ook als een verworven recht. Een recht dat ze achteloos, maar vastbesloten zal uitoefenen.
Zo heeft ze een paar keer op bed mogen liggen ’s morgens (om het klaaglijke gejank en gepiep even te laten ophouden en nog een half uurtje slaap te stelen…). Gisteren werden we wakker, wisselden enkele woorden, en voor we het goed en wel beseften, lag er 21 kilo hond midden tussen ons in. Luca gaat er blijkbaar vanuit dat zij nu het recht heeft om als de baasjes wakker zijn, gezellig mee in bed te kruipen.
Ook hier weer een heel verschil met een andere hond; een ‘gewone’ hond ligt geen 2 seconden stil en gaat al gauw puffen onder een warm deken… Zo niet Luca, zij ligt als een mens in bed; kopje op het hoofdkussen, lijfje onder het dekbed, en stilletjes slapen… Een uniek zicht!

Mensen

Wandelen met een geadopteerde windhond heeft dus echt wel iets speciaals. Je kan niet buitenkomen zonder aangesproken te worden.

Sommige mensen kennen de problematiek en willen er meer over weten, zo kennen ze iemand met een windhond of overwegen ze er zelf een te adopteren. Of ze zijn gewoon nieuwsgierig “Is het er een uit Spanje?” “Is het zo een geadopteerde”, “Is het er een van Mireille”,…
Anderen hebben zelf windhonden, al dan niet geadopteerd. En nog anderen kennen het ras net niet en willen weten wat dat voor een raar beest is.
Het publiek dat je aantrekt, is dus behoorlijk gevarieerd, van dametjes op leeftijd tot halve krakerstypes die ook hun honden aan het uitlaten zijn. 
 
Eigenlijk heel leuk. Bovendien vertel ik graag over Luca, en is het super om “geestesgenoten” te treffen of mensen warm te kunnen maken voor de problematiek. Enig nadeel is dat nu in de winter ons Luukske nogal zwaar begint te rillen van de kou als ze even stilstaat buiten…

En soms, Ja soms kunnen de mensen nogal eens staren. Precies of je een matsmannetje aan die leiband hebt hangen in plaats van een hond…
Zo ook vanmorgen, het was aan bijna aan het vriezen, dus Luca, met haar zeer dunne vacht en tere huid, moest een jas aan. Een race-paard lijkt ze dan wel, echt grappig. Ik moet er eens een foto van maken… Enfin, wij dus met die hond-in-een-jas de straat op, en de Inno in, we wilden een beetje gaan shoppen. Stond Teerbeminde daar dus truitjes te passen met een galga die half in en half uit het paskot stond, echt wel een grappig zicht.De spiegel in het pashokje was blijkbeer enorm fascinerend voor zo’n dier…
 
Overigens begint de oorspronkelijke haat voor haar jas langzaam plaats te maken voor een zekere aanvaarding, en wie weet apprecieert ze stiekem de warmte die het fleecevestje haar geeft toch in deze frisse dagen…

Jeckyl and Hide

Ons engeltje heeft 2 gezichten. Een ontzettend lief, maar evengoed een erg duivels…
 
Bijvoorbeeld, vorige week, we logeren bij mijn ouders thuis. Waar ze mij thuis gewoon rustig laat slapen, zet ze het bij mijn ouders vanaf 7u30 op een piepen, tot ze naar beneden mag. Waarschijnlijk omdat het in ons eigen huis stil is, niemand haar eten geeft eer wij opstaan, terwijl bij mijn ouders mijn pa rond dat uur opstaat, Simba beneden rondloopt, en mijn pa de honden vaak ook eten geeft ’s morgens.
 
Bovendien weigerde ze ook nog eens alleen te blijven. Zo zat ik rustig een bad te nemen, toen mijn ouders de deur uitgingen. Amper 20 minuten was ze alleen beneden. Niet eens alleen, Simba zat op amper een meter van haar. Maar ze heeft 20 minuten lang onophoudelijk gejankt, gehuild en geblaft. En tot overmaat van ramp lag er een ganse plas toen ik na 20 minuten beneden kwam. Toen was ik toch even minder goed gezind…
 
Nog een dag later, we komen thuis, en ondanks het feit dat ik haar uit de zetel haal, kruipt ze nog geen 5 minuten later weer op haar doodste gemak de zetel in. En ze wéét dat het niet mag, ze is niet dom. Dus heb ik me enorm boos gemaakt en ze eruit gezwierd. Letterlijk. Ik weet het, arm mishandeld gevoelig diertje, mag je niet boos op zijn, maar ze was het nu al 3 dagen aan het uithangen en ik stond op het punt er paté van te maken, ik zweer het…
Resultaat, die avond keurde ze me geen blik waardig. Het was al slapenstijd, dus ze kroop onder haar deken in het mandje langs ons bed en gaf geen kik meer…
 
En dan de dag erop, weekend ondertussen, en sindsdien is ze werkelijk een engeltje geweest. Ze heeft de zetel niet meer aangeraakt, is lief en aanhankelijk, gaat in haar mand wanneer ik het haar vraag, komt de ganse tijd heel lief aaitjes vragen, ze is rustig, af en toe een beetje speels, altijd zo braaf, kortom een droomhond!
Ongelofelijk.
 
Maar vanochtend weer bij mijn ouders, en hop, weer gepiep. Raar. Heel raar!
 
Nu ja, zo wordt onze visie nogmaals bevestigd, 1. ze is heel lief, 2. ze is ook enorm koppig en eigengereid en 3. ze is ook nog eens niet van de domsten. Best een uitdaging, dat karaktertje!
 
Wat vaststaat is dat het een ongelofelijke schat van een hond is (ja, zelfs op haar koppige momenten) en dat we al lang niet meer zonder haar kunnen…