Jeckyl and Hide

Ons engeltje heeft 2 gezichten. Een ontzettend lief, maar evengoed een erg duivels…
 
Bijvoorbeeld, vorige week, we logeren bij mijn ouders thuis. Waar ze mij thuis gewoon rustig laat slapen, zet ze het bij mijn ouders vanaf 7u30 op een piepen, tot ze naar beneden mag. Waarschijnlijk omdat het in ons eigen huis stil is, niemand haar eten geeft eer wij opstaan, terwijl bij mijn ouders mijn pa rond dat uur opstaat, Simba beneden rondloopt, en mijn pa de honden vaak ook eten geeft ’s morgens.
 
Bovendien weigerde ze ook nog eens alleen te blijven. Zo zat ik rustig een bad te nemen, toen mijn ouders de deur uitgingen. Amper 20 minuten was ze alleen beneden. Niet eens alleen, Simba zat op amper een meter van haar. Maar ze heeft 20 minuten lang onophoudelijk gejankt, gehuild en geblaft. En tot overmaat van ramp lag er een ganse plas toen ik na 20 minuten beneden kwam. Toen was ik toch even minder goed gezind…
 
Nog een dag later, we komen thuis, en ondanks het feit dat ik haar uit de zetel haal, kruipt ze nog geen 5 minuten later weer op haar doodste gemak de zetel in. En ze wéét dat het niet mag, ze is niet dom. Dus heb ik me enorm boos gemaakt en ze eruit gezwierd. Letterlijk. Ik weet het, arm mishandeld gevoelig diertje, mag je niet boos op zijn, maar ze was het nu al 3 dagen aan het uithangen en ik stond op het punt er paté van te maken, ik zweer het…
Resultaat, die avond keurde ze me geen blik waardig. Het was al slapenstijd, dus ze kroop onder haar deken in het mandje langs ons bed en gaf geen kik meer…
 
En dan de dag erop, weekend ondertussen, en sindsdien is ze werkelijk een engeltje geweest. Ze heeft de zetel niet meer aangeraakt, is lief en aanhankelijk, gaat in haar mand wanneer ik het haar vraag, komt de ganse tijd heel lief aaitjes vragen, ze is rustig, af en toe een beetje speels, altijd zo braaf, kortom een droomhond!
Ongelofelijk.
 
Maar vanochtend weer bij mijn ouders, en hop, weer gepiep. Raar. Heel raar!
 
Nu ja, zo wordt onze visie nogmaals bevestigd, 1. ze is heel lief, 2. ze is ook enorm koppig en eigengereid en 3. ze is ook nog eens niet van de domsten. Best een uitdaging, dat karaktertje!
 
Wat vaststaat is dat het een ongelofelijke schat van een hond is (ja, zelfs op haar koppige momenten) en dat we al lang niet meer zonder haar kunnen… 

Advertenties

Een gedachte over “Jeckyl and Hide

Reacties zijn gesloten.