Update

p{margin:0}

Al zo lang geen update meer in de verhalen van onze kleine (nu ja) windhond. En hoe gaat dat als je iemand lang niet meer hebt gezien/geschreven/…,  er is in tussentijd zo veel gebeurd dat je zelf niet meer goed weet wat allemaal. En dus niet weet wat te vertellen!

 

Ik zal dus gewoon enkele (grappige) voorvallen uit de laatste weken vertellen…

 

  • In de eindejaarsperiode heeft onze arme windhond maar liefst 3 familiefeesten doorstaan. Tijdens het eerste feest, op kerstavond, werd de hond des huizes verbannen naar de garage, maar onze hond mocht bij de mensen blijven. Redenen: ze is zo kalm en braaf dat ze niemand stoort, zelfs de oom niet die bang is van honden, en haar vacht is te dun om in een koude garage te gaan zitten. Ze heeft die avond 2 knaagbotjes gekregen, wat dus leidde tot het leegslobberen van 3 bakken water…
  • De dag nadien kerstfeest bij mijn ouders. Toen we opstonden, crosste Luca naar beneden, om meteen halt te houden op de mat bij de voordeur en daar haar sluis eens goed open te zetten. Dat tapijtje is er niet goed van geweest, het werd volledig verdronken in de restanten van de drie drinkbakken water van de vorige avond… Een goed begin dus J
  • Kerstdag dus, en dat werd een en al honden-dag. Niet enkel liepen daar tussen de gasten Luca rond, en de hond van mijn ouders (Simba). Ook mijn broer had voor het eerst zijn hond bij, Yessi. Zij hebben er bij de aankoop van hun huis gratis een 6 jarige Berner Sennen bijgekregen (de vorige eigenaars verhuizen naar een appartement en kunnen/willen Yessi niet meenemen, vandaar). Luca en Simba zijn ondertussen volledig aan elkaar gewend geraakt en zijn zelfs ‘2 poten op 1 hondenbuik’, maar Yessi is dus nieuw, een indringer… Daar kon Luca niet mee lachen! Alhoewel ze de magerste van de hoop was, en de jongste, stelde ze meteen haar wetten. De eerste uren deed ze niet anders dan grommen vanaf het moment dat Yessi nog maar bewoog, in het begin joeg ze ze letterlijk het huis uit. Ook wanneer Yessi te dicht bij Simba kwam, vond Luca dat maar niks. Simba is blijkbaar haar mannetje! Best wel grappig, om de kleine magere windhond de grote beren te zien rondcommanderen… Maar na enkele uren wist elke hond waar hij aan toe was en keerde de rust weer in huis.
  • Oudejaarsavond dan, en alweer een familiefeest. Deze keer een groot feest, in de goede oude oervlaamse parochiezaal. Ook hier, tussen het gekrioel van nonkels en tantes, neven en nichten en hun kroost hadden wij ons hondje bij. De mensen keken een beetje raar, maar op het eind van de avond was iedereen verkocht. Niemand kon geloven dat een hond zo braaf, stil en rustig kon zijn, zo veel uren aan een stuk. Luca genoot van de aandacht van de kinderen, en lag voor de rest rustig in haar mand de dingen te bekijken…
  • Ondertussen slaapt Luca dus op haar eigen bed (dat we als kerstcadeau van mijn ouders hebben gekregen, een immense zitzak voor honden, gevuld met schors en dus heel dik en zacht), naast ons bed. De eerste nacht wat onwennig, maar ondertussen de koning te rijk. Maar toch is de verleiding blijkbaar te groot om tegen de ochtend tussen de baasjes in te komen liggen…
  • Een beetje bang waren we toen ze de restanten van theelichtjes had opgegeten. Vooral omdat er daarin zo een klein ijzeren stukje zit, waar het wiekje inzit, en dat was verdwenen. Voor de zekerheid een dikke scheut olijfolie in haar eten, zodat er zeker niks in die arme darmpjes zou achterblijven!
  • Van die olijfolie ging haar vacht blinken als een spiegel, en dus krijgt ze dat nu wekelijks J
  • Luca leert enorm snel. Mijn pa houdt zich ermee bezig, maar ze leert ook van Simba. Zowel goeie als slechte manieren uiteraard…
  • Met elke hond die we tegenkomen als we gaan wandelen, moet kennis gemaakt worden. Als ze een hond ziet naderen, begint ze te piepen! Totdat ze mag snuffelen… Maar als de hond haar dan niet aanstaat, dan durft ze wel eens grommen uiteraard, ze laat zich niet domineren!

Advertenties

3 gedachten over “Update

Reacties zijn gesloten.