Wanted…

Advertenties

Een gloednieuw tuigje!

 

Omdat Luca haar halsje kaal en geïrriteerd bleef door haar mooie Spaanse halsband, en het een heel gedoe is telkens onder die halsband nog een sjaaltje te moffelen om haar halsje te beschermen (zo’n sjaaltje blijft nooit zitten), zijn we gisteren eens in de dierenspeciaalzaak gaan kijken naar een tuigje.

We wisten echter zo op het zicht niet wat er zou passen, dus zijn we vandaag nog eens teruggeweest met haar erbij en hebben we er een aantal aangepast. Dat kon eerst op weinig enthousiasme van Luca zelf rekenen: staart tussen de poten en beven maar.

We hebben dan toch een mooi exemplaar gevonden, van hetzelfde merk als haar leiband, en dat lijkt ook supergoed te zitten, we hebben het meteen eens uitgeprobeerd. En hier meteen een foto van die eerste wandeling…

Jachtmodus

Luca is superactief de laatste tijd. Ok, ze ligt het grootste deel van de dag op een bolletje te slapen in haar mand, maar als het wandeltijd is, dan is ze wakker… En hoe!

 

Gisteren een erg lange tocht gemaakt, eerst de nodige bankzaken geregeld (luca ging uiteraard mee) en dan een lange tocht door de stad, vooral langs al de groene plekjes. Luca zette de lijn strak (anders trekt ze zelden aan de lijn) en ging gezwind vooruit. Eens in een park kreeg ze meer ruimte aan de lijn, en ging ze in ‘jachtmodus’; oren die eerst omhoog gaan staan en dan alle kanten op, afhankelijk van de interessante geluiden. Ogen die de omgeving afsporen op zoek naar beweging. Eenden en ganzen die het water in gejaagd moesten worden, Luca neemt geen genoegen met een eend aan de rand van de vijver… Bomen die besnuffeld moeten worden, andere honden begroet,…

 

Haar jachtplezier is natuurlijk nog veel groter als we de natuur in kunnen trekken. Woensdag ben ik bij mijn ouders gaan wandelen, de velden in, en daar was ze een en al de grote jachthond. Ze speurde de horizon af, en wanneer ze haasjes zag, bleef ze stokstijf staan, afwisselend met proberen te ontsnappen en achter die diertjes aan te gaan. Dit onder luid gepiep, gejank en gehuil.

Ik ben er zeker van dat, als we ze op zo’n moment zouden loslaten, geen haasje het zou overleven!!!

De hond van mijn ouders (Simba) sjokt ondertussen rustig verder langs de veldwegels, zich van geen kwaad bewust, af en toe eens raar opkijkend wanneer Luca weer een huilconcert begint…

Grappig!

 

Galgo’s don’t like the rain…

Neen, dat is een feit dat als een paal boven water staat (water, toepasselijk he…), galgo’s, en zeker deze galgo, houden niet van regen. En de laatste dagen zijn bijzonder regenachtig. Zowel eergisteren als vanochtend moesten we regenvlagen trotseren om het ochtendplasje te kunnen doen. Bovendien zijn ze op het vaste grasveldje wat verder aan het werken, dus moeten we nog 5 minuten verder stappen eer ze ‘haar ding kan doen’. En dat wordt niet bepaald om gejuich onthaald… Ze wil ten eerste de deur niet uit, en eens buiten houdt ze haar kopje laag en probeert ze geregeld weer naar huis te trekken… Haar waterdichte jas aandoen is ook al geen oplossing, dat had ik woensdag geprobeerd, maar dan wil ze geen plasje doen tot de jas uit is, dus ipv 5 minuten zaten we toen 20 minuten in de plensbui, ook niet bepaald vooruitgang dus…

 

Gisteren dan besloot ons Luukje nog eens ons in schaamte te brengen. We waren op bezoek bij mijn broer en zijn vrouw, is ze daar nog geen 10 minuten binnen en zet ze zich neer op hun tapijt om een plas te doen. En geen plasje he, een PLAS. Mijn broer kon meteen aan het dweilen, onder luid gemopper en gevloek. Ok, we hadden ze dus ervoor nog eens moeten uitlaten, we bekennen schuld. Maar het rare is dat ze gisteren evenmin nog laat was buiten geweest, en toen hebben we haar ’s avonds alleen gelaten om naar een concert te gaan, en dat leverde helemaal géén problemen op… Dus ik ging er van uit dat het nu ook wel ok zou zijn. Niet dus!

 

Gisteren door een vriendelijke mede-hondeneigenaar gewaarschuwd dat de politie aan het controleren is, al wie geen 2 (!) zakjes bij heeft als hij zijn hond uitlaat, heeft prijs… Wij zijn geen agenten tegengekomen, maar ik was voorzien hoor, had het al ergens opgevangen dat ze zo streng geworden zijn… Het leuke daaraan is dat ik wel altijd al de rommel opkuis, maar anderen duidelijk niet, aan de staat van de grasveldjes te zien, en dat is frustrerend…

2012

Net gelezen op een hondensite over de galgo espanol: Oudere honden hebben de neiging meer afstandelijk en nonchalant te zijn dan de jonge zorgeloze honden.

 

Dit doorgemaild een mijn wederhelft, waarop hij een hilarisch mailtje terugstuurde, nl een schatting van een dag zoals die eruit zal zien in 2012…

 

9u. Luca wordt wakker, eet, gaat wandelen.

9u15/ Luca gaat slapen.

Ze bromt dat het stil moet zijn.

 

10u30. Luca rekt zich uit. En geeuwt.

 

10u45 Luca draait zich nog eens op een bolleke

 

13u15. Ze recht haar hoofd om een snoepje te ontvangen

Ze bromt dat het stil moet zijn.

 

15u00 Luca draait zich naar  de andere kant van de mand.

Ze zucht en zucht en bromt dat het stil moet zijn.

 

16u00. Zucht.

 

16u15. Ze moet opstaan en sloft 5 minuten achter het baasje om te wandelen. Ze geeuwt.

 

16u30. Luca kijkt naar baas en bromt dat ze honger heeft.

Ze zucht dat het stil moet zijn.

 

17u30. Ze geeuwt. Luca zucht dat het stil moet zijn.

17u51. Ze zet zich recht.

18u. Eten opgeslokt. Luca gaat slapen want ze is moe van al die activiteit en met al dat lawaai kan ze niet slapen.

 

20u. Botjestijd. Ze nestelt zich confortabel in de mand.

20u10. Sloeberen in drinbak. Ze rekt zich uit en gaat slapen.

 

23u. Ze sloft nog eens naar buiten.

23u05. Ze staart naar de bazen. TIJD OM TE SLAPEN; Want luca heeft een drukke dag gehad en morgen weer van hetzelfde.

23u10 Eindelijk bedtijd!