Just a sunchild…

Galgo’s kunnen ab-so-luut niet tegen de kou. In de winter zijn een jas en/of trui dus geen overbodige luxe. Niet zoals bij van die verwende schoothondjes die ze de gekste dingen aantrekken om modieus of whatever te zijn. Neen, een galgo heeft een erg dunne vacht en is dus niet voorzien op belgische winters…

Een mens zou dan denken dat de zomer hét seizoen bij uitstek is voor deze Spaanse schonen. Niets is echter minder waar. Een galgo kan even slecht tegen de hitte als dat ‘ie tegen de kou kan. En waar je de kou nog kan oplossen met een dikke jas, is er weinig dat je tegen de hitte kan doen…

Geloof het dus of niet, maar temperaturen boven de 25° zijn écht niet aan mijn twee langpoters besteed. Ze puffen en sjokken loom achter mij aan als het wandeltijd is. Dus wat rest er mij dan te doen? Extra vroeg opstaan om de grote wandeling ’s morgens vroeg al te doen, dus voor de grootste hitte…

Raar hoor trouwens, al hoogzomer eind april. Kan me niet herinneren dat we dat al ooit eerder hadden. 

DSC00265web

Advertenties

Drie galgo’s, drie zeer verschillende karakters

Lisa is goed geïntegreerd aan het raken in de familale ‘roedel’. Sinds een week is ze ook iets minder schuchter naar mij toe. Ze zal nog wel makkelijk weglopen, maar laat zich toch ook al iets vaker aaien.
Bij mijn ouders is ze volledig aan het loskomen. Met alle gevolgen van dien. Als enige van de drie windhonden blaft ze regelmatig. Ze blaft naar andere honden, ze blaft als er mensen het huis inkomen, ze blaft als ze speelt,… Ze durft zelfs al eens grommen. Dat wordt dus een apart karaktertje…
Luca, die gromt geregeld op Lisa. Luca staat op respect; haar mand is enkel van haar, en wanneer ze daarin ligt te slapen moeten de andere honden de nodige afstand bewaren.
Figo en Lisa, dan zijn dan weer twee handen op een buik. Die trekken de godganse dag samen op. Bovendien lijken ze uiterlijk ook een beetje op elkaar, wat het geheel een grappig uitzicht geeft.
Van de week hebben die twee zo hevig gespeeld, dat ze een half uur platte rust hebben moeten nemen om weer op adem te komen…

DSC00393_web

Foto: Figo en Luca genieten van de zon terwijl de baasjes het huis poetsen

Lisa 1 maand in België

Gisteren was Lisa al 1 maand bij mijn ouders. Helaas werd die verjaardag een beetje in mineur gevierd… Waar men bij de adoptie had gezegd dat de draadjes van de sterilisatie vanzelf zouden vertreken, waren mijn ouders er na een maand achtergekomen dat het helemaal niet om draadjes ging, maar om haakjes. Die dus verwijderd moesten worden, en nog best snel ook, eer ze vast zouden groeien.
Mijn pa dus gisterenenavond naar de dierenarts. De meeste haakjes gingen er nog vlot uit, maar eentje was zéér slecht geplaatst en ze hebben met drie man moeten trekken en sleuren om dat eruit te krijgen, zeer pijnlijk voor de arme Lisa, die al geen vertrouwen heeft in mensen. Die avond was ze dus opvallend stiller dan anders. Normaal trippelt ze de ganse dag en avond door het huis, maar gisterenavond veroerde ze geen vin…

Gelukkig was het vandaag blijkbaar alweer allemaal vergeten. Galgo Rayo is op bezoek gekomen, en naar het schijnt (want ik zat op mijn werk) hebben de 4 galgo’s gespeeld dat het een streling voor het oog was. Zelfs Luca, de mandhond bij uitstek, moet meegespeeld hebben. Super!