Arme Figo: 2 wondes aan voorpoten

Gisterenavond bij mijn ouders thuis. Figo had al een hele tijd zitten spelen met de andere honden, en werd een beetje moe. Hij plofte zich in de tuin neer op het gras naast mij. Mijn pa was met de bal aan het spelen met Simba en Lisa, en toen hij de bal wegzwierde, veerde Figo recht en vloog er als een pijl uit een boog achteraan. Toen begon hij met Lisa te spelen; naar elkaar keffen en achter elkaar crossen. Ze renden van de grote tuin naar de kleine tuin, hij op kop en Lisa achter hem aan, rarendsnel. Of moet ik zeggen, zo snel als een hazewind…

Dan kwamen ze terug, Figo achtervolgd door Lisa, over het gangpad naast de groententuin richting grasveld. Om de groenten te beschermen tegen hondenpootjes, is er echter draad om gespannen. Nu vond Figo er niet beter op om over een hoek te springen, dus schuin over een draad, een stuk groententuin en dan een tweede draad, allemaal in een sprong. Natuurlijk lukte het niet, hij was zoals gezegd al moe, en hij ging tegen de vlakte. Het zag er niet erg uit, geen gepiep, hij stond meteen weer op. Gelukkig!

Toen hij dan naast mij kwam liggen, zag hij er toch aangedaan uit. En tot mijn grote ontzetting ontdekten we twee gigantische japen op zijn poten. Op beide poten is zijn vel eraf over een strook van zeker 4 cm lang en 0.5 cm breed. Gewoon de huid opengescheurd en weg, tot op het blootliggende vlees…

Windhonden zijn zo teer he. Een andere hond zou hier helemaal niks aan over houden, maar de huid van een windhond is dunner dan krantenpapier, en scheurt van het minste open…

Isobetadine en wondzalf aangedaan en dan verbonden, om hem ervan te weerhouden eraan te likken… Ik heb hem de ganse nacht in de gaten gehouden en daardoor geen oog dichtgedaan…

Arme, lieve Figo…

couch

Advertenties

Graan

Maandag werden de honden opgespast door mijn schoonmoeder, terwijl wij gingen werken. Ze zitten daar goed; ze kunnen in de tuin, ze hebben gezelschap van mijn schoonmoeder en van de hond des huizes, een hyperactieve riesenschnauzer die altijd in is voor een spelletje ravotten met Figo.

De tuin is opgedeeld, een kleiner omheind stuk voor de honden, en de rest, die voorlopig nog niet omheind is en waar groenten worden gekweekt en eenden, ganzen en kippen gehouden. Die laatsten eten graantjes, die in een hok worden opgestapeld. Zeta, die los mag lopen en wel in de grote tuin mag, in tegenstelling tot onze langpoters, vult haar hongerig buikje geregeld met die graantjes…

Dinsdag. Ik ga met de honden naar het park wandelen. Op 10 minuten tijd zet Figo drie hoopjes, en hij maakt aanstalten voor een vierde. Er komt echter geen vieze honden*** uit, maar muesli. Hij heeft zich duidelijk volgevreten met graan, dat niet kan verteren, en er dus in ongewijzigde vorm weer uitkomt. In mueslireepjes, in hoopjes ontbijtgraanachtige dingen, vanalles. De vogels van het park zullen blij zijn…